توی روزگاری که دل واسه ی شکستنه

قیمتِ طلایِ دل قدرِ سنگ و آهنه

بینِ این همه غریبه یه نفر مثلِ تو میشه

آشنایی که تو قلبم می مونه واسه همیشه

تو نباشی چه کسی منو نوازش می کنه؟

با صبوری با منِ دلخسته سازش می کنه؟

تو نباشی نمی خوام لحظه ای رو سَر بکنم

نمی دونم بعدِ تو من کیو باور بکنم

نمی تونم نمی تونم که تو رو رها کنم

بعد تو من چه کسی رو عشق من صدا کنم؟

نوشته شده در شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388ساعت 5:52 بعد از ظهر توسط aref| |