گریه کردم و نوشتم ، نازنینم یا تو یا مرگ

به تو گفتم باورم کن ، میون این همه دیوار

تو با خنده ای نوشتی ، هم قفس خدانگهدار

بنویس مهلت موندن یه نفس بود

سهم من از همه دنیا یه قفس بود

بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم

سر رو شونه هات نذاشتم ، مثل دستات سرد ، سردم

من که تو بنبست غربت

زخمی از آوار پاییز

فکر چشمای تو بودم

با دلی از گریه لبریز

شب عاشقونه ی من که حروم شد

مهلت بودن با تو که تموم شد

نمی دونستم باید از تو می گذشتم

                                                      وقتی از غربت چشمات می نوشتم ....